Historyk literatury, krytyk, eseista, poeta, tłumacz. Profesor zw. polonistyki i dziennikarstwa Uniwersytetu Wrocławskiego. W latach 1987-93 wykładał na Uniwersytecie Charles de Gaulle`a w Lille (Francja).Redaktor „Telewizyjnych Wiadomości Literackich” TVP 2 (1996-2011) oraz „Latarnika” (1997-1998). Juror nagród literackich Nike (1996-2003) oraz Angelus (2006-2016). Od 2013 redaktor naczelny serii Biblioteka Narodowa.  W tekstach naukowych skupiał się na literaturze polskiej XX-XXI wieku oraz problematyce medioznawczej; w rozmowach-rzekach i rozmowach-deltach (z pisarzami) łączył literaturoznawstwo z publicystyką. W pracach edytorskich integrował dokumentalistykę historyczną z literacką (np. „Salon III Rzeczpospolitej” t. 1-2 (2006, 2008); „Ocaleni z zatraty. Biografie i losy…” t.1-2 (2014). W poezji łączył ekspresyjną wizyjność z eschatologią oraz autoironią (np. „Już tylko sen” (1990). Opublikował ponad 30 książek m.in.: „Ostatnia wileńska plejada” (1991), „Poètes de l`Apocalypse” (1991), „Uwięziony w śmierci” (1992), „Szuflada z Atlantydy” (2002), „Rozmowy ze Stanisławem Lemem” (1987, późniejsze wydania: „Tako rzecze… Lem” 2002, przekłady na niemiecki, rosyjski, ukraiński, białoruski, japoński) „Pół wieku czyśćca. Rozmowy z Tadeuszem Konwickim” (1987), „Historia literatury polskiej w rozmowach XX-XXI” (2002), „Szuflada z Atlantydy”(2002);„Historia i fantastyka. Rozmowy z Andrzejem Sapkowskim” (2006), „Wojaczek wielokrotny. Wspomnienia…” (2008), „Gajcy. W pierścieniu śmierci” (2016), „Niepamięć. O literaturze polskiej XX wieku” (2020). Nakręcił 3 filmy dokumentalne dla TVP2: „Biały brat Papuasów” (1998), „Ciało kamienia. Igor Mitoraj” (1999), „Wydaj to sam” (2000).